Як аналізаваць рэферэнсы для мастакоў

Пачаткоўцам мастакам важна не толькі глядзець на чужыя працы, але і аналізаваць іх, адзначаць, што ў іх чапляе і якія прыёмы выкарыстаў аўтар. Такі ўсвядомлены падыход класна развівае наглядзенасць і дапамагае знайсці ўласны стыль у малюнку, лічбавай графіцы, ілюстрацыі. Як правільна аналізаваць рэферэнсы для малявання — чытайце ў матэрыяле ад куратара курсаў Skills Up School па 2D і Лічбавым жывапісе Ганны Халамкінай. Разбіраць будзем этюд з апельсінамі аўтара Lekso Tiger.  

Кампазіцыя

Кампазіцыя будуецца на трыкутніку. Пачынаем з нажа — па тоне і адценні ён самы кантрасны, самы прыкметны. Лязо ўказвае на дальні апельсін, ад яго пераходзім да апельсіна на пярэднім плане: садавіна бліжэй да нас становіцца буйнейшай. Далей на кантрасце па маштабе і форме заўважаем трыкутны кавалачак справа, а ад яго зноў вяртаемся да задняга плана. Некаторыя дэталі часткова (нож) або цалкам (долька) аддзяляюцца ад агульнай масы, утвараючы негатыўныя прасторы — гэта прамежкі паміж аб'ектамі, тое, што атрымаецца, калі мы мысленна інвертуем сілуэты. Таксама іх называюць контрформамі — выкарыстаныя з розумам, яны візуальна ўзбагачаюць працу.  

Дэталізацыя

Дэталізацыя мінімальная: на апельсінах няма тэкстур, пакінуты толькі самыя буйныя пражылкі, сілуэты злёгку абрублены, што разумна — гэта этюд, практыкаванне на тон, колер, святло, кампазіцыю. Атрымліваецца, карцінка аўтаматычна не капіруе рэальнасць, а падкрэслівае і завастрае выключна яе самыя прыкметныя рысы.  

Цеплахаладнасць

Правяраем цеплахаладнасць: святло цёплае, цень халодны. Вызначаць гэта лепш за ўсё па асветленых і тых, што знаходзяцца ў цені, частках аднаго і таго ж матэрыялу, інакш лёгка заблытацца. Напрыклад, колер скуркі на святле яркі аранжава-жоўты, а ў цені — больш глыбокі чырванаваты. Тут адыгрывае ролю змяненне паказчыкаў шкалы Saturation (Насычанасць). Калі ў колеру з цёплай часткі каляровага спектру насычанасць павышаецца, ён здаецца нам больш цёплым, паніжаецца — больш халодным. Такім чынам, неабавязкова выкарыстоўваць кардынальна супрацьлеглыя колеры для святлавой і ценявой абласцей, а лепш гуляць на нюансах. Для ўпэўненасці можна сябе пераправерыць параўнаннем адценняў у цені і на святле на апельсінавай мякаці і на малінавай фонавай падкладцы.  

Не шэры шэры

Нам здаецца, што лязо нажа шэрага колеру, але гэта не зусім так. Сам па сабе шэры рэдка выкарыстоўваецца ў жывапісе, звычайна яму надаюць хаця б мінімальны адценне. Так і тут: здавалася б шэрая дэталь напісана вытворнымі ад жоўтага і аранжавага, толькі насычанасць мінімальная. Менавіта гэтыя колеры складаюць атачэнне нажа, які за кошт свайго матэрыялу (глянцавы метал) адлюстроўвае суседнія аб'екты. А з-за вельмі нізкай насычанасці на фоне сакавітага атачэння лязо здаецца шэрым.  

Рэфлексы

Рэфлексы з'яўляюцца на ўсіх прадметах, аб'ядноўваюць іх і быццам дапамагаюць пасябраваць суседнім колерам. Без іх адлюстроўваемыя садавіна, нож і фон глядзеліся б чужародна адзін аднаму. Рэфлексы можна заўважыць на скурцы апельсіна (ад малінавай падкладкі і ад шэраватага ляза), на лязе ад падкладкі і суседняга цытруса. Нават цёмная грань нажа злёгку аддае пурпурным — гэта таксама ўплыў рэфлексу!  

SSS

Арганіцы ўласцівы эфект SSS — subsurface scattering — гэта падпаверхневае рассейванне святла. Святло праходзіць праз паўпразрыстае цела, але не прасвечвае яго, а быццам затрымліваецца дзесьці ўнутры, і з-за гэтага мы бачым пляму большай насычанасці. Тут падобнае адзначана аўтарам як важная характэрная дэталь і падкрэслена мазком на апельсінавай мякаці. А на тых жа пражылках SSS няма, таму што яны шчыльнейшыя і святло не прапускаюць.  

Пэндзаль

І, нарэшце, разбярэмся з пэндзлем. Для гэтага трэба ўважліва вывучыць працу, звяртаючы ўвагу на завяршэнне мазка і краі аб'ектаў — часта ў такіх месцах форма пэндзля больш відавочная. Напрыклад, тут быў выкарыстаны пэндзаль з трансферам (які рэагуе на націск) і невялікай дынамікай формы (пры лёгкім націску мазок становіцца танчэйшым) — гэта прыкметна на цэнтральнай частцы апельсіна. Пэндзаль тэкстурны — відаць па больш буйных мазках. А для фону, каб скрасіць аднароднасць адценню, быў абраны пэндзаль з дынамікай колеру. Але прапісалі фон вельмі акуратна, літаральна ў пары самых пустых месцаў — тут, галоўнае, не перабаршчыць, інакш ёсць рызыка атрымаць залішнюю стракатасць.