Як намаляваць дзіця?

  Слова «эмоцыя» перакладаецца з лацінскай як «ускалыхваць, хваляваць». І гэта сапраўды ўражвае: нас можа накрываць хваляй гневу, захопліваць ураганам радасці, узбуджваць ад хвалявання кожную клетачку цела і ліхаманіць кожны валасок пачуццём страху! А вы ведалі, што эмоцыі — гэта яшчэ не толькі нашы адчуванні, але і наша трансляцыя сваіх пачуццяў у навакольны свет. Дзякуючы гэтаму мы разумеем стан суразмоўцы і дэманструем свой. Мы настолькі з вамі прывыклі да эмоцый, што не задумваемся пра тое як іх паказаць ці прачытаць у суседа. Але як жа перадаць іх на паперы ці лічбавым палатне, якія лініі і колеры выкарыстоўваць? Сёння мы разбяром, як маляваць базавыя эмоцыі, каб вашы працы літаральна "гаварылі" з гледачом.  

Навошта вучыцца маляваць эмоцыі?

  Калі вашая мэта — навучыцца маляваць пейзажы ці нацюрморты, то адлюстраванне чалавечых эмоцый вам не спатрэбіцца. Наўрад ці ваш чайнік будзе какетліва ўсміхацца кубкам і падлізвацца да лыжак. А вось у мультфільме вельмі нават можа быць адушаўлёны посуд, а кавярнік усміхацца. Менавіта ў гэты момант вам спатрэбіцца магія, якая ператварае нежывога і статычнага персанажа ў яркага героя. Такім чараўніцтвам скарысталася студыя Disney, каб ажывіць утвар, сталовыя прыборы і мэблю ў мультфільме "Прыгажуня і пачвара".    

У чым заключаецца функцыя эмоцый для персанажаў кніг, гульняў, анімацыі і кіно:

 

1. Перадаюць настрой герояў і сцэны. Дзякуючы выразу твару і мове цела гледач адчуе характар героя, атрымае патрэбнае ўражанне ад атачэння. Звычайна навакольны пейзаж уторыць героям і ўсімі сіламі стараецца ярчэй падкрэсліць таржаство моманту ці змрочнасць падзей. Паглядзіце на працу ілюстратара Jeremy Enecio: паміж жанчынай і мужчынам супрацьстаянне. Яна абрушвае сваю лютасць на інспектара, але ён адгарадзіўся ад яе сцяной спакою. Атачэнне перастае існаваць, яно становіцца спакойным медытатыўным фонам, у якім хаваецца эмацыянальны баланс мужчыны.

   

2. Ствараюць сувязь з гледачом. Людзі любяць працы, якія выклікаюць водгук. Вы праяўляеце эмоцыі, на іх рэагуюць людзі, каго-небудзь вы прыцягваеце, а каго-небудзь адштурхоўваеце. Сапраўды гэтак жа адбываецца і з вамі, да кагосьці вы цягнецеся, а кагосьці імкнецеся пазбегнуць. Задача намаляваных персанажаў заключаецца ў гэтай жа функцыі: выклікаць эмпатыю ці адторжанне. Персанаж павінен ствараць водгук, а не быць апатычнай пустышкай.

    Героі мультфільма "Захавальнік месяца" ад Studio La Cachette валодаюць рознымі тыпажамі, і адпаведна, усталёўваюць эмацыянальную сувязь з гледачом ці, наадварот, рвуць яе назаўсёды. 1 — васковая дзяўчынка Глім, добрая і светлая, якая марыць пра падарожжы. Нават у моманты яе незадавальнення ці спалоху, яна застаецца чароўнай і прыцягальнай. 2 — малады лясны фаўн, галоўны герой, які любіць пабалавацца і павесяліцца. Часам ён бывае няўпэўненым ці засмучаным, але падобна Глім не губляе чароўнасці і добрай сутнасці. 3 — ну а Ліюн — другарадны антаганіст, вечна незадаволены, які будуе козні і імкнецца да ўлады. Ён заўсёды выражае негатыўныя эмоцыі, нават калі радуецца.  

3. Раскрываюць характар персанажа. Пэўны набор эмоцый стварае адзін вобраз героя, але што калі ён умее не толькі радавацца і праяўляць сяброўскасць? Яго эмоцыі гневу, адчаю, зайздрасці ці дасады пакажуць яго абсалютна з іншага боку. Магчыма, ён не такі ўжо і дабрадзей, якім хоча здавацца. У мультфільме Звярополіс белая авечка Міс Барашкінс, якая здавалася сарамлівай і мітуслівай чароўнай прыгажуняй, урэшце аказалася галоўным зладзеем, які ўчыніў небяспечныя беспарадкі і сацыяльны раскол паміж звярамі. Часам воўк усё ж хаваецца ў авечай шкуры.

   

Базавыя эмоцыі і як іх намаляваць

  Спектр эмоцый неверагодна шырокі, ён падобны да каляровай палітры з сотнямі адценняў, якія ўвесь час пераліваюцца адна ў адну. Часам нам здаецца, што чалавечы твар падобны да перламутру — ён таксама ўвесь час пераліваецца і адлюстроўвае атачэнне праз прызму сваёй сутнасці. Існуюць зразумелыя і ясныя эмоцыі, а бываюць неадназначныя ці супярэчлівыя. Апошнія нараджаюцца на аснове простых базавых. На твары яны праяўляюцца з дапамогай мімічных мышцаў, якія прымушаюць рысы твару трансфармавацца. Давайце разгледзім анатамічныя асаблівасці пры праяўленні падобных эмоцый:  

Радасць

У моманты лікавання твар прасвятляецца, набывае адценне адкрытасці свету і шчасця. Натуральна твар усміхаецца, рот расцягваецца, куткі рота падымаюцца ўверх, шчокі круглеюць, а вочы могуць быць шырока расплюшчаны ці крыху прыжмураны. Бровы выгінаюцца дугамі, падцягваюцца ўверх, але застаюцца ненапружанымі. Ну а кончык носа можа крыху ўздзіргвацца ўверх, услед за бровамі. Чым вышэй узровень захаплення, тым шырэй вочы і ўсмешка. Вы не паверыце, але вушы таксама ўдзельнічаюць у гэтым працэсе і крыху прыпадымаюцца ўверх, зусім крышачку. Паглядзіце на вадзяніка Уэйда з "Элементарна". Ён так і выпраменьвае жыццярадаснасць. Мы вельмі раім паглядзець гэты мульцік, бо кожнаму элементу стыхій адпавядае пэўны тэмперамент і палітра перажыванняў. Ды і проста сюжэт у яго цудоўны і добры. А гэта заўсёды прыемна, калі добры візуал дапамагае раскрыцца добрай гісторыі.    

Смутак

Разгледзім яго на прыкладзе засмучанага аленяняці Бэмбі. Смутак бывае ярка выражаным ці больш спакойным і меланхалічным: рот выгінаецца куткамі крыху ўніз. Верхнія павекі прыкрываюць вочы, бровы гнуцца безрадаснымі куточкамі ўверх. Ад чаго часта трэцяе павека навісае над вокам, зразаючы яго куточак, як у нашага героя. Нос застаецца прамым ці крыху цягнецца ўніз да лініі губ. У жывёл вушы апускаюцца і вісяць бязвольнымі лапікамі. Уявіце сабе рыбу-кроплю, смутак выглядае менавіта так, як быццам твар імкнецца сплысці на самае дно акіяна. Рэкамендуем цікавы артыкул: як намаляваць нос чалавека    

Гнеў

Вы памятаеце Аіда з мультфільма пра Геркулеса? Той яшчэ выбуховы тып, яго твар цудоўна зроблены анімацыйнымі мастакамі. Па ім вельмі зручна вывучаць ключавыя нюансы агрэсіі. Рот адкрываецца і паказвае звярыны аскал, нос завастраецца і морщыцца, насагубная складка збіраецца рэзкімі зморшчынамі вакол рота. Бровы зламанымі лініямі сунуцца да пераноссіцы, перакрываючы верх вачэй. Магчыма, вочы будуць адкрыты шырока, а можа будуць прыжмураны. Рэкамендуем цікавы артыкул: як намаляваць твар чалавека    

Здзіўленне

Можна сказаць, што гэта яркае ўражанне ад чагосьці нечаканага. Яно можа мець прымес радасці, калі падзеі станоўчыя, ці смутку пры негатыўнай сітуацыі. А часам пры небяспецы і раздражненні, яно перарастае ў страх. Пачуцці настолькі моцныя, што выбіваюць эмацыянальны стан з балансу. У сурыката з мультфільма "Кароль-леў" Цімона "адвісла сківіца", уся ніжняя частка твару выцягваецца ўніз, быццам да яе прымацавалі цяжкі груз. Вочы акругляюцца, але ўжо не маюць прыжмуру, як у моманты радасці. Бровы выгінаюцца напружанымі дугамі, часам гнуцца куточкамі.    

Страх

Не дарма кажуць, што ў страху вочы вялікія. Гэта эмоцыя, пры якой чалавек адчувае ў тым ліку і здзіўленне ад нечаканасці, якое пераходзіць у спалох. Вочы шырока адкрываюцца, зрэнкі часта звужаюцца і канцэнтруюцца на аб'екце спалоху. Бровы ўпаўзаюць далёка на лоб напружанымі дугамі, нос апускаецца крыху ўніз, а куткі рота пакрыўджанымі вугламі цягнуцца яшчэ ніжэй носа. Акрамя ўсяго іншага, вушы і шэрсць у жывёл, ці нашы з вамі рэдкія валаскі пачынаюць тапырыцца. У жывёл асабліва прыкметна задраныя ўверх вусы і шэрсць на загрыўку. Усе гэтыя нюансы цудоўна дэманструе кот з ілюстрацыі Кацярыны Тамбаўцавай.    

Агіда

Пачуццё непрыязнасці часткова нараджаецца з гневу, але не перарастае ў бушуючы пажар, а хутчэй нагадвае тлеючае вогнішча з вельмі едкім дымам. Гэта незадавальненне праяўляецца наморшчаным і паднятым уверх носам (быццам ад нясмачнага паху), прыжмуранымі вачыма, сунутымі да пераноссіцы бровамі. Часам бровы робяць рознанакіраваныя дзеянні: адна хмурыцца, другая выгінаецца хваляй. Губы ператвараюцца ў нітку. Напрыклад, як у бяспрэцэдэнтнай Ізмы з мультфільма пра Імператара-ламу. Часам верхняя губа прыпадымаецца, дэманструючы аскал. А куткі губ вострымі клінамі глядзяць уніз. Рэкамендуем цікавы артыкул: як маляваць губы    

Тэхніка малявання эмоцый

  Калі вам усё яшчэ не вельмі цікава, то мы падышлі да самага захапляючага моманту! Барабанны дроб, горн і …літаўры! Мы пагаворым пра нюансы і лайфхакі на прыкладзе чалавечых персанажаў.  

1. Эмоцыі дэфармуюць галаву

Мімічныя мышцы змяняюць форму не толькі рота, носа, вачэй і бровей. Мышцы аб'ёмныя, пры напружанні яны могуць актыўна выступаць за сілуэт твару, расцягваць яго ўніз ці моцна скарачаць. У рэчаіснасці змяненні невялікія, але ў анімацыі гэтыя змяненні гіпертрафаваны, каб гледач лепш успрымаў інфармацыю. Прасачыце за бровамі, шчокамі і падбародкам мужчынскага твару ад крутога аніматара Rune Bennicke. Часам бровы забягаюць так высока ўверх, што ці не хаваюцца ў валасах, а шчокі пры ўсмешцы становяцца ў прамым сэнсе квадратнымі.  

2. Эмоцыі — не толькі твар

Пра стан персанажа могуць казаць не толькі яго вочы і рот, але і ўсё цела цалкам: ад хахалка на макаўцы да самага краечка пятак. Параўнаем некалькі дэталяў трох персанажаў ад ілюстратара Mauro Belfiore. Мы адзначылі эліпсамі ідэнтычныя вобласці для параўнання (жоўты — прычоска, зялёны — плечы, ружовы — рукі, аранжавы — ступні). Самая яркая і пазітыўная сярод іх — афрыканская гераіня (2). Яна цвёрда стаіць, ступні шырока расстаўлены, цела напоўнена энергіяй, рукі фрывольна і смела трымаюць прадметы, плечы прыпаднятыя, як і галава. Твар усміхаецца і глядзіць хітра. А ліхая прычоска дугамі чорных кудзеляў рвецца ўверх і завяршае вобраз. Мы можам сцвярджаць, што перад намі ўпэўненая ў сабе асоба з гумарыстычным, чароўным і дабрадушным характарам. Левы юнак (1) больш флегматычны. На твары неадназначная эмоцыя сумесі здзіўлення, сумнення і брыдлівасці. І цела ёй уторыць: ён высокі, даўгалыгі, ногі стаяць менш устойліва, чым у дамы справа, боты недбала недазавязаны, рукі сарамліва сціснуты і перабіраюць пальцамі, плечы моцна апушчаны, кудзелі прычоскі звісаюць уніз. А правы персанаж (3) — ціхі немалады мужчына. Ён акуратны ў вопратцы, плечы ў нейтральнай пазіцыі, рукі гэтак жа спакойныя, ногі абутыя ў элегантныя чаравічкі і старамодна расстаўлены наскамі ўрозь. На твары чытаецца пэўная пакорлівасць, мудрасць вопытам і нават крыху смутку.    

3. Эмоцыі паказвае колер

Эмоцыі мы можам зразумець і ў чорна-белым спектры, і толькі ў сінім, і толькі ў сепіевым. Але нашмат ярчэй яны становяцца, калі іх падтрымлівае колер. Хлопчыкі з мультфільма "Лука" створаны ў цёплых роднасных колерах, вельмі радасных і сонечных. Яны ілюструюць іх добрыя чыстыя натуры і крыху наіўныя, але светлыя мэты. А вось мадам злева — адным сваім выглядам кідае ў дрыжыкі. Гэта не жанчына, а самы сапраўдны каралавы аспід! Параўнайце колер яе скуры — ён халодны з бэзавым адлівам. Валасы ярка-рыжыя, сукенка трывожна-малінавая, завушніцы бірузовыя і блакітныя павекі. Усе гэтыя колеры апушчаны ў халодны спектр, яны яркія і крычаць "асцярожна, злы персанаж".     Цёплыя колеры заўсёды асацыіруюцца з пазітывам, халодныя з негатывам. Чым цямнейшы іх адценне, тым больш змрочнасці і зласлівасці вы атрымаеце. А чым святлейшы, тым адпаведна, больш святла, дабра і яснасці будзе закладзена ў прадмеце. Больш падрабязна пра семантыку колеру вы можаце пачытаць у нашым артыкуле Асновы тэорыі колеру. Не тое мы з вамі цяпер заразважаемся, паглыбімся ў каларыстычныя нетры ды і забудзем, пра што мы вялі гаворку.  

4. У аснове простыя формы

Памятайце пра базу, яна вас не падвядзе. Спачатку варта простымі кубікамі, цыліндрыкамі ці эліпсоідамі сабраць форму галавы, а потым насычаць яе эмоцыямі. Падобна да таго, як малюе твары хлопчыка мастак Mitch Leeuwe. Калі няма масы, то куды ж вы будзеце змяшчаць тыя ж самыя вочы ці нос? Дарэчы, эмоцыі напрамую звязаны са стылізацыяй. Рысы твару крыху павялічваюцца, формы спрашчаюцца і трансфармуюцца, што дазваляе праявіць эмацыянальны стан героя ярчэй. І мы таксама часта карыстаемся прынцыпамі стылізацыі і нават навучаем гэтай навуцы нашых студэнтаў. Пакінем вам спасылку на гэты курс: Стылізацыя.    

Урок па маляванні эмоцыі

  Мы з вамі паспрабуем задаць 2 эмоцыі жывёле. З імі прасцей даследаваць гэтую тэму, чым з людзьмі. Чаму б не намаляваць мордачку коткі, сапраўды выдатная ідэя. Пойдзем лагічным шляхам і спачатку намалюем простую балванку галавы (1). Па адзначанай форме сферы, куточкаў вушэй і паўсферы носа малюем на новым слоі часткі твару. Хітрыя вочы саджаем на гарызантальную вось, падрыхтаваную загадзя. Адзначаем авалы бровак, носік, крыху ўсміхнены рот, авалы шчочак, вусы і дэталізуем вушы мехам (2).   Створым новы слой і светлым шэрым адзначым ценявыя грані галавы нашай коткі. Нашая задача проста падзяліць форму на цень і святло, да складанай аб'ёмнай мадэліроўкі не імкнемся (3). Ну а цяпер на слоі пад лайнам і ценню дадамо новы слой і аднатоннымі залівамі размалюем нашу котку (4). Навошта нам гэта трэба? Можна абысціся, вядома, і без гэтага кроку. Аднак, плямы на вуху і вакол вока, каляровыя шчочкі і бровакі дапамогуць нам больш выразна прасачыць трансфармацыю мордачкі.     Пераходзім да новай эмоцыі, цяпер нашая котачка ўбачыць нешта нечаканае. Зададзім яе мордачцы эмоцыю здзіўлення, змяшаную са спалохам. Для гэтага пагасім непразрыстасць папярэдняй стадыі мордачкі і пачнем падымаць здзіўленыя бровы ўверх, расплюшчваць шырока вочы, адчыняць сківіцу і апускаць вушкі (5). Спачатку робім лёгкімі чарнавымі лініямі. А потым мацней ціснем на стылус і робім чыставы лайн. Мы дадалі таксама прамыя штрыхоўкі і паўдугамі па паверхні галавы, якія імітуюць устопарчаную шэрсць. Гэта дадае пераканаўчасці нашай эмоцыі. Бо рот у нашай гераіні прыадчыняецца, то нам спатрэбіцца намаляваць яшчэ зубкі і язычок (6).     Зробім такія ж дзеянні па залівцы ценямі галавы (7). Сачыце за новай формай, не пакідайце цені на ранейшым месцы. А пасля размалюем котку ў тую ж расколерку. Бо вушкі апусціліся ніжэй, шчочкі прыпадняліся і звузіліся, вочы пашырыліся, то ўслед за трансфармацыямі галавы змяняем форму і размяшчэнне нашых каляровых плям (8).     Вось і 2 эмоцыі гатовы! Параўнайце абедзве стадыі, левая больш мяккая і плаўная па лініях, яна задаволеная. А ў правай напружыліся нават вусікі, яны выцягнуліся па струнцы і нагадваюць звінячыя струны. Паспрабуйце стварыць такога ж героя і паэксперыментаваць з ім, надайце яго твару не толькі здзіўленне, але і радасць, смутак ці лютасць.     Вось так заўсёды, на самым цікавым месцы мы падышлі з вамі да фіналу нашага артыкула. Затое колькі мы паспелі з вамі вывучыць і разабраць! Спадзяёмся, што вам было карысна, і мы змаглі вас натхніць на маляванне. Ніколі не кідайце пачатае і хай будзе з вамі матывацыя!